37η Μαραθώνια Πορεία Ειρήνης – ΑΥΤΗ την Κυριακή 14 Μάη

37η Μαραθώνια Πορεία Ειρήνης

Αυτή την Κυριακή 14 Μάη

 

Οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, ο πόλεμος και οι συνέπειες τους ξετυλίγονται πολύμορφα και απρόβλεπτα γύρω μας.

 

Η ανάγκη μαζικού, ισχυρού και προσανατολισμένου αντιιμπεριαλιστικού-αντιπολεμικού-φιλειρηνικού  κινήματος αυξάνεται. Πέρα από το αν και πώς γενικά υλοποιείται αυτή η ανάγκη, να μην ξεχάσουμε ότι:

 

την ερχόμενη Κυριακή 14 Μάη είναι προγραμματισμένη η 37η Μαραθώνια Πορεία Ειρήνης.

ανακοίνωση ΕΕΔΥΕ

Δυστυχώς, είναι αναγκαίο να ειπωθούν κάποια πράγματα.

Αρκετοί καλόπιστοι συναγωνιστές την Μαραθώνια την φοβούνται ως άθλο υπεράνθρωπο, σχεδόν αυτοκτονικό. Δεν είναι αλήθεια, ένας άνθρωπος με μέση φυσική κατάσταση και σωστή προετοιμασία (βλέπε παρακάτω) μπορεί να τη βγάλει χωρίς αβαρίες. Σε κάθε περίπτωση αν κάποιος «δει τα σκούρα» υπάρχει στην ουρά και το πούλμαν.

Άλλοι (νομίζουν ότι) “γνωρίζουν” την Μαραθώνια επειδή κάποτε είδαν την ταινία «Η κόρη μου η σοσιαλίστρια» με τη Βουγιουκλάκη. Τη φαντάζονται ως ένα χίπικο-ρετρό φολκλορικό δρώμενο. Την απαξιώνουν (έστω «στα αστεία») ως γραφικότητα κάποιων «κατακαημένων» που στο μυαλό τους, τους παραλληλίζουν με τους αναστενάρηδες ή αυτομαστιγούμενους θρησκόληπτους. Δυστυχώς πολλοί από τους παραπάνω είναι και άνθρωποι που συμμετέχουν στο κίνημα.

Δεν είναι τυχαίο ότι τα τελευταία χρόνια η Μαραθώνια από άποψη συμμετοχής, κινείται σε επίπεδα παρακμής. Παρακμής αναλογικά χειρότερης από την γενικότερη παρακμή του κινήματος. Αυτό δεν είναι τυχαίο.

Η συμμετοχή είναι χειρότερη ακόμα και από ότι ήταν τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1990 αμέσως μετά την κρίση του κινήματος, ενώ επιπλέον φαίνεται ότι δεν παίρνεται κανένα μέτρο ενάντια σε αυτή την κατάσταση που πάει κάθε χρόνο στο χειρότερο.

 

Ας μην αφήσουμε τη Μαραθώνια να σβήσει
και μάλιστα με αυτό τον άδοξο τρόπο, δια του φυλλορροΐσματος.

Αν κάποιος πιστεύει ότι πρέπει να καταργηθεί, ας το πει ευθαρσώς.

Δεν καλώ να διασωθεί, απλά ως σύμβολο, κειμήλιο ή κατάλοιπο του παρελθόντος, αλλά πρώτα και κύρια ως ένα εργαλείο που μπορεί και σήμερα να παίξει σοβαρό ρόλο ως σταθμός του κινήματος ειρήνης αρκεί να αντιμετωπιστεί ως τέτοιο. Απλές παρεμβάσεις από τους αρμόδιους φορείς θα μπορούσαν όχι μόνο να πάψουν την εικόνα της φθοράς αλλά και να δώσουν νέα πνοή.

Μπορεί να είναι πιο δύσκολο αλλά ακόμα και εμείς οι απλοί ειρηνοδρόμοι θα μπορούσαμε να δώσουν μια ανάσα, αν το παλέψουμε:
Ας ενημερώσουμε, ας μιλήσουμε σε φίλους, ας κανονίσουμε παρέες, ας παροτρύνουμε παλιούς οδοιπόρους, ας οργανώσουμε νέους…

 

Όπως και να έχει ας αναρωτηθούμε:

Γιατί έχουν πάψει οι δεκάδες εκδηλώσεις που προετοίμαζαν επί εβδομάδες και τελικά  κορυφώνονταν στην Μαραθώνια και στις αντίστοιχες Πορείες Ειρήνης σε άλλες πόλεις (Κερασίτσα, Θεσσαλονίκη, Χανιά και αλλού);

 

Γιατί έχει εκλείψει το κάλεσμα/κατεύθυνση από σωματεία, φοιτητικούς συλλόγους, παρατάξεις και άλλους φορείς για μαζική παρουσία από την αρχή ή έστω από ενδιάμεσους σταθμούς;

 

Γιατί δεν ενισχύεται έστω το τμήμα της πορείας μέσα στην Αθήνα; Γιατί ακόμα και στην Αγία Παρασκευή προστίθενται πλέον μόνο κάποιες εκατοντάδες με αποτέλεσμα ίσα που να ξεπερνάει το χιλιάρικο η πορεία ακόμα και στο τελευταίο τμήμα της;

 

Γιατί η πορεία καταλήγει στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας και όχι -όπως παλιότερα- στο κέντρο της πόλης, στο Σύνταγμα ή στο Πεδίον του Άρεως για να τη δει ο κόσμος, «να ακουστεί»;
Όταν μάλιστα τα σχετικά ζητήματα (βάσεις, επεμβάσεις, εξοπλισμοί, εξωτερική πολιτική) δεν αποφασίζονται από στρατηγούς αλλά σε πολιτικό επίπεδο στη Βουλή και στο Μαξίμου, ενώ επιπλέον έτσι δεν περνάμε ούτε από Πρεσβείες ΗΠΑ-Ισραήλ ή τα γραφεια της Ευρωπαικής Ένωσης.

 

Γιατί έστω στο ΥΠΕΘΑ δεν γίνεται λίγο περισσότερος ντόρος;
Παρά κρυβόμαστε «πίσω από τα πουρνάρια» στο άγαλμα του Παπάγου και δε βγαίνουμε στο δρόμο ούτε για να μοιράσουμε μια ανακοίνωση στα αυτοκίνητα που σταματούν στα φανάρια;

 

 

Πρακτικές συμβουλές

Ανετα και φαρδιά, ελαφρά, ανοιχτόχρωμα, βαμβακερα ρούχα με μακριά μανίκια και παντζάκια (καλου-κακού και ένα φούτερ για όταν αναπαύεται κανείς ιδρωμένος)

Αθλητικά δοκιμασμένα («στρωμένα») παπούτσια και χοντρές, βαμβακερες κάλτσες (και δευτερο ζευγάρι). Καλό είναι οσοι δεν αθλούνται να κάνουν 2-3 μέρες πριν, μερικούς περιπατους 2-3 χιλιόμετρα για να ξεμουδιάσουν και να τεστάρουν τόσο τα πόδια όσο και τα παπούτσια τους.

Πλατύγυρο, ανοιχτόχρωμο καπέλο, βαμβακερό ανοιχτόχρωμο μαντίλι, γυαλιά ηλίου και αντιηλιακό.

Ελαφρύ άνετο σακίδιο πλάτης για τα απαραίτητα:
> νερό, πλυμένα (βολικά) φρούτα και λαχανικά (τομάτες-τοματίνια, αγγουράκια, μπανάνες, μήλα, πορτοκάλια, καρότα), ελιές, 2-3 ελαφριά σάντουιτς για ελαφρύ γευμα
> μερικά χανζαπλαστ και ίσως ένας ελαστικός επίδεσμος (αν και υπάρχει πάντα γιατρός και φαρμακείο)
> μια μικρή πετσέτα

 

 

για σχετικές εκδηλώσεις σε άλλα σημεία της Ελλάδας ας ψάξει κανείς μόνος του, με ένα πρόχειρο ψάξιμο βρήκα αυτό http://www.rizospastis.gr/story.do?id=9342834

 

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.