38η ΜΑΡΑΘΩΝΙΑ Πορεία Ειρήνης την Κυριακή 13 Μάη

Αυτή την Κυριακή, 13 Μάη διεξάγεται η φετινή (38η) Μαραθώνια Πορεία Ειρήνης, στα βήματα του Γρηγόρη Λαμπράκη.

Σε μια περίοδο που οι επεμβάσεις του Ιμπεριαλισμού είναι συνεχείς και παντού, που οι ενδοιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί οξύνονται, που γιγαντώνεται το δράμα των προσφύγων, που ο φασισμός, ρατσισμός, σωβινισμός θεριεύουν, που και η χώρα μας είναι σοβαρά μπλεγμένη σε όλα τα παραπάνω, η ανάγκη ενός μαζικού, μαχητικού, αντιμπεριαλιστικού, κινήματος ειρήνης είναι σχεδόν αυταπόδεικτη.

Παρόλα αυτά η κατάσταση του όποιου σχετικού κινήματος είναι αποκαρδιωτική.

Η Μαραθώνια Πορεία (όπως και άλλες αντίστοιχες πορείες σε όλη την Ελλάδα) προφανώς δεν είναι η μαγική λύση.
Αποτελούσε όμως για δεκετίες μια ημερομηνία σταθμό, την κορύφωση του δεκαημέρου ειρήνης με ψυχή και οργανωτή την ΕΕΔΥΕ και συμμετοχή πόλλών άλλων φορέων.  Μια εκδήλωση-κινητοποίηση, με ιδιαίτερο συμβολισμό και με ιδιαίτερη διαπαιδαγωγητική αξία για κάθε νεό μαραθωνοδρόμο που σε μια συντροφική διαδιακασία ωρών αντάλλασε ιστορίες, εμπειρίες και βιώματα ακόμα και με ακούραστους αγωνιστές στην 8η και 9η δεκαετία της ζωής τους.

Δυστυχώς όπως έχω ξαναγράψει, η Μαραθώνια έχει εδώ και χρόνια αφεθεί στη μοίρα της και βρίσκεται σε κατάσταση εκφυλιστική, κατάσταση πολύ χειρότερη από αυτή των αρχών της δεκαετίας του 1990.

Υποτίμηση στην προβολή της, ελάχιστη συμμετοχή στην αρχή, καμία ενίσχυση μέχρι την Αγία Παρασκευή, καμία οργάνωση της περιφρούρησης, ανάθεση της στην Τροχαία που μας ακολουθεί, πορεία σε μια λωριδα με τα αυτοκίνητα να περνάνε δίπλα στον κόσμο στη Μαραθώνος και ως επιστέγασμα ένας αδικαιολόγητος και εντελώς άστοχος (πολιτικά, συμβολικά και επικοινωνιακά) τερματισμός έξω από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας (αντί για την πλατεία Συντάγματος παλιότερα), δηλαδή μακριά από την Αμερικάνικη, την Ισραηλινή αλλά και τις Πρεσβείες των ευρωπαίων ιμπεριαλιστών, μακρυά από τα γραφεία της Ευρωπαικής Ένωσης, τη Βουλή και το Μαξίμου τελικά μακριά από το κέντρο της πόλης και τον κοσμο που κυκλοφορεί εκεί.

Στην περσινή αφετηρία φάνηκε ότι έγινε μια κίνηση ενίσχυσης που γρήγορα αποδείχτηκε πυροτέχνημα «για τα μάτια του κόσμου». Διακόσιοι νεολαίοι εμφανίστηκαν στον Τύμβο, ξεχωρίζοντας ευχάριστα από τους «συνήθεις υπόπτους», αφού άκουσαν και χειροκρότησαν την ομιλία, ξεκίνησαν να περπατούν (αρκετοί με εμφανές ενδιαφέρον και ενθουσιασμό) ώσπου μετά από 5 χιλιόμετρα στη Νέα Μάκρη συντεταγμένα έφυγαν μαζικά με τα λεωφορεία «για δουλειές στην Αθήνα» μετά από κάλεσμα της ντουντούκας .

Τα παραπάνω τα κουβεντιάζουν πολλοί από τους κλασικούς μαραθωνοδρόμους, άλλοι με αγανάκτηση, άλλοι (και) με απογοήτευση. Τα έχω ξαναγράψει και εγώ δημόσια εδώ, τα έχω απευθύνει ως ερώτημα και στην ΕΕΔΥΕ αλλά απάντηση δε δόθηκε ούτε σε εμένα, ούτε στην πράξη.

Όπως και να έχει ας είμαστε και φέτος εκεί, ας καλέσουμε και φέτος όσο περισσότερους μπορούμε με την ελπίδα ότι θα ανατραπεί αυτός ο διαλυτικός κατήφορος.

 

το κάλεσμα της ΕΕΔΥΕ  εδώ

εκδηλώσεις σε άλλες πόλεις (Κρήτη, Θεσσαλία, Πελοπόννησος κ.α.)

πρακτικές οδηγίες εδώ (στο τέλος της περσινής ανάρτησης)

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.