Μεθαύριο Κυριακή 22/5 η 40η Μαραθώνια Πορεία Ειρήνης

Μεθαύριο Κυριακή 22 Μάη
διεξάγεται η 40η Μαραθώνια Πορεία Ειρήνης

Η Πορεία Ειρήνης είναι ένας θεσμός του αντιμπεριαλιστικού φιλειρηνικού κινήματος της χώρας μας.
Ακόμα και στις πιο δύσκολες καμπές -ανατροπές, διασπάσεις, υποχωρήσεις- διασώθηκε, έστω από μερικές εκατοντάδες μουρλούς που περπατάμε στο λιοπύρι κάθε χρόνο από τον Τύμβο μέχρι την Αθήνα.

Κακά τα ψέματα το βάρος για τη σωτηρία της όλες τις προηγούμενες δεκαετίες το σήκωσε η ΕΕΔΥΕ και φυσικά το ΚΚΕ.
Από το limit-down το 1992-93, ακολούθησε μια πορεία ανόδου μέχρι τα μέσα-τέλη της δεκαετίας του 2000, και μετά -καθόλου τυχαία- η πορεία ξανάπεσε σε μαρασμό.

Άσχετα από ατυχέστατες επιλογές των τελευταίων χρόνων.
Από λανθασμένες ιεραρχήσεις και διατυπώσεις.
Από την καταφανή υποτίμηση της αντιμπεριαλιστικής πάλης και της ίδιας της πορείας.
Ακόμα και την εντελώς άστοχη (επικοινωνιακά και ουσιαστικα), και εντελώς παράλογη και ανεξήγητη επιλογη τερματισμού της πορείας στην «Εθνική Άμυνα» αντί στο Σύνταγμα («φτάνουμε στην πηγή και νερό δεν πίνουμε», «τρώμε το γάιδαρο και αφήνουμε την ουρά«)*.
Άσχετα από όλα αυτά, αξίζει και φέτος καθένας και καθεμιά -άτομο, φορέας ή συλλογικότητα- να πορευτούμε με τις απόψεις τις ιδέες, τα συνθήματα και τα πανό μας στα βήματα του Γρηγόρη Λαμπράκη.

Να δυναμώσουμε την πορεία ειρήνης και το αντιμπεριαλιστικό κίνημα και να αποτρέψουμε στην πράξη τον περαιτέρω μαρασμό της.

πορεια ειρηνης 2022

Πρόγραμμα της πορείας και πρακτικές οδηγίες από την ΕΕΔΥΕ

 

—————————————————————————————-
* όπως έχω ξαναγράψει, αλλά απάντηση δεν πήρα: Τόσες δεκαετίες περπατάγαμε τα 42 χιλιόμετρα  και φτάναμε στο Σύνταγμα (κάποιες χρονιές στο Πεδίο του Άρεως) όπου μας έβλεπε και κανένας άνθρωπος που είχε πάει για καφέ και φωνάζαμε και πεντέξι συνθήματα μπροστά από την Αμερικάνικη Πρεσβεία, την Ισραηλινή, τα γραφεία της ΕΕ, το Μαξίμου, τη Βουλή.
Τώρα κάνουμε 4 χιλιόμετρα λιγότερα και τερματίζουμε έξω από το ΥπΕθΑ (λες και εκεί αποφασίζονται οι στρατηγικές επιλογές τις χώρας). Εκεί, κρυβόμαστε πίσω από κάτι πουρνάρια, κάτω από το άγαλμα του Παπάγου, στο πεζοδρόμιο στην απέναντι από το υπουργείο πλευρά της Μεσογείων, όπου δε μας βλέπει ψυχή και μετά από μερικά τραγούδια και λόγους διαλυόμαστε ησύχως. Και λες γιατί;

This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.